اماکن تاریخی

خرابه‌های چوبین :

بر سر راه چوبین به بادغوش در حاشیه‌ی کویر، محوطه‌ی باستانی وسیعی وجود دارد که به خرابه‌های چوبین معروف است و همانطوریکه می‌دانیم در قرون پنجم و ششم هجری مناطق زیادی از ایالت بیهق قدیم مسکون بوده و مناطق آباد، در محور پیشرفتهای عظیمی قرار داشته‌اند. در صفحه‌ی ۳۹ تاریخ بیهق هم از چوبین به عنوان منطقه و شهری‌آباد نام برده شده است.

خرابه‌های بادغوس :

خرابه‌های شهر بادغوس یا بادغیس محوطه‌ی باستانی وسیعی است که بر سر راه مزینان به بادغوس واقع شده به ابعاد وسیع بیش از ۵/۱ کلیومتر و از روی تشابه اسمی و شرایط اقلیمی به نام بادغیس مشهور شده والا شهر معروف بادغیس در نزدیکی شهر هرات امروزی است.

خرابه‌های فاریاب و کلروون :

دو منطقه ی پیوسته بهم در شمال روستای چشم و دارای قدیمترین آثار سفالی دوره‌های پارت و ساسانی است در کلروون حتی از زمان‌های پیش از آن نیز بقایای خشتی و چینه‌ای یافت می شود.

رباط‌ یحیی‌آباد :

علاوه بر رباطهائی که یادشان در نخست همین بخش رفت در حاشیه‌ی روستای بدون سکنه یحیی‌آباد نیز رباطی است (یحیی‌آباد در ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان داورزن می باشد). با ملاط گچ و آهک ارتفاع جرزها ۲ متر است.

تپه‌های کال کشاد :

بین دو روستای فشتنق (به ضم اول و فتح سومین حرف) و زردکوه در شمال شهرستان  داورزن و مشرف به کلاته کال کشاد و رودخانه‌ی ریوند است و در منطقه ی ییلاقی آثار سفالی بسیار خوبی و سفالهای بدون لعاب این محل همگی اسلامی هستند.

دخمه‌ی چهل دختر :

در ۴ کیلومتری شمال غربی کلاته‌ی آهو در ده کمیز (با ضم ک) از شهرستان  داورزن دخمه‌ی چهل‌دختر بر بدنه‌ی پشته‌ی سنگ ماسه‌ای که احتمالاً از لحاظ زمین شناسی متعلق به دوران سوم (کرتاسه) می‌باشد، ساخته شده است.

 

غار اصحاب کهف :

با دخمه‌ی چهل‌دختر یک کیلومتر فاصله دارد و در اصل عبارت از اطاق مربع شکلی است که در بدنه‌ی صخره‌ای سست و ماسه‌ای کنده شده و جنبه‌ی زیارتگاه پیدا کرده است.

 

ج : رباط شاه‌عباسی مزینان وکاروانسرای مهر:

اسم آشنا برای داورزنیهای یا تحقیق‌کنندگان این شهر است و از آثار موجود چنین برمی‌آید که در این دو آبادی که یکی در جنوب و دیگری در شرق شهر داورزن قرار دارند رباط‌هایی بوده و آثاری از آنها موجود می‌باشد.

آتشکده‌ی آذربرین مهر

درباره‌ی این آتشکده و مجموعه‌ای که در آن محل وجود دارد. گفتار زیاد است ولی آنچه تایید شده این استکه آذربرین مهر آتشکده‌ای ویژه‌ی کشاورزان بوده وهمانست که در قریه‌ی مهر داورزن می‌باشد. نویسنده ی کتاب آثار باستانی و معماری ـ سبزوار و اسفراین «جایگاه اجتماعی آتشکده‌ی آذربرین مهر» یا چهارطاقی ساسانی خانه‌ی دیو می‌نویسد : در ۳۰ کیلومتری شمال شرقی داورزن در میان ارتفاعات شمالی روستای ریوند بقایای یکی از جالبترین چهارطاقی‌های ساسانی موجود است که از لحاظ موقعیت جغرافیایی در یکی از صعب‌العبورترین مناطق واقع شده است. به منظور استحکام پایه‌های اولیه‌ی چهارطاقی و همچنین برای اینکه سطح زیرین بنا را به پلان مربع آن هماهنگ نمایند. اقدام به صفه‌سازی کرده‌اند. آقای قراخانی در صفحه ی ۱۶ کتابش به دنباله‌ی مطلب گذشته چنین نوشته : منطقه‌ی ریوند داورزن بخشی از یک ایالت وسیع ساسانی بوده و از مراکز عمده ی قلمرو دولتهای پیش از اسلام محسوب می‌شده و به احتمال قوی مرکزیت دینی در این منطقه برقرار بوده است.

تپه‌های سیزده بدر :

این تپه‌ در ۳ کیلومتری شمال روستای فیض‌آباد از شهرستان داورزن قرار دارد . از لحاظ دارا بودن سفالهای متنوع قرون پنجم تا هفتم هجری بسیار قابل توجه است.

یخدانهای داورزن :

داورزن بدلیل کویری بودن و داشتن تابستانهای بسیار گرم و نیاز مردم به مصرف آب خنک ایجاب می‌کرده است که به فکر احداث بناهایی چون یخدان‌ و آب انبار باشند. لذا در گذشته داورزن دارای چندین مجموعه یخدان بوده است که در حال حاضر از کل آنها ۳یخدان بطور پراکنده در حاشیه شمال شهر باقی مانده است  ویژگی معماری یخدانها بطوری است که انبار یخ پایین‌تر از سطح زمین واقع شده و در روی آن گنبد رفیع و ضخیم از آجر و خشت به دوره قاجاریه می‌باشد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کدامنیتی را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.