دوران جنگ دوران مدیریت طلایی کشور/ بخشنامه منع بکارگیری مدیران پروازی در حد شعار و بر روی کاغذ مانده است

درک واقعی مشکلات مردم ،زمانی میسر می‌شود که آن را لمس‌کنیم،گرفتن یک تصمیم درست می‌تواند یک نتیجه شگرف را در برداشته باشد،اگر نگاهی به دوران ۸ سال دفاع مقدس بیندازیم به وضوح می بینیم که مدیریت جنگ و کشور در این دوران  را می توان به عنوان یک دوران طلایی نام برد.

به گزارش داورزن‌نیوز،دوران جنگ که  مدیران لشکری وکشوری در تمامی رده‌های مدیریت،کمترین نقص و راهبردی‌ترین تصمیم‌ها را اتخاذ نمودند که منجر به دستاوردهای شگرفی شد، مدیران و فرماندهان از کوچکترین دسته‎ها که فرمانده گروهان بود تا فرماندهان لشکرها همگی در حوزه مدیریت خود حضور فعال داشتند، ما فرمانده لشکر موفقی را سراغ نداریم که در پشت خط مشغول فرماندهی بوده و برخوردار از امکانات مادی بیشتر باشد، فرماندهان ما در تمامی زمان ها در بین نیروها حضور داشتند، حتی در خط مقدم نبرد،این نوع مدیریت که منطبق با تعالیم اسلام بوده کارآمدی خود را نیز به اثبات رساند.

مدیران پروازی ،مدیران برزخی و شناور

اما مدیریت پروازی که بهتر است بگوییم مدیران برزخی یا شناور ،امروز به علت عدم سکونت در حوزه مدیریت، و عدم برخورد با مشکلات موجود در آن حوزه، هیچگاه درک واقعی و ملموسی از مشکلات پیدا نکرده و از حدود بخشنامه‌ها و نامه‌ها عدول نخواهندکرد، و در پیچ و خم امور اداری فرصت درک میدانی حوزه مدیریت را ندارد.

مدیری که حوزه مدیریت خود را لایق حضور فیزیکی خود و خانواده خود نمی‌بیند را نمی‌توان ناجی مشکلات مادی و معنوی آن حوزه دانست، و تلاش عملی در این زمینه را نیز در حد نامه و بخشنامه پیگیری خواهد کرد.

این در حالیست که مهم‌ترین مولفه درک مشکلات مردم، حضور میان آنها و زندگی کردن در بین آنهاست. این امر علاوه بر اینکه تشویق و ترغیب مدیران برای تلاش بیشتر در رفع مشکلات را موجب می‌شود، اعتماد مردم به مدیران را افزایش داده و باتبع مشارکت در امر سازندگی و حل مشکلات را از سوی مردم در پی خواهد داشت.

صاحب‌نظران علم مدیریت؛ پدیده مدیران پروازی را پدیده ای زشت، ناعادلانه، غیرقانونی و فساد آور دانسته و بر ضرورت حذف این پدیده ناعادلانه و زشت تاکید دارند. مدیران پروازی در ذهن مردم القاکننده مدیریت اشرافی و همچنین بیانگر این است کار اداری مدیر، اولویت اول او نیست،مدیر پروازی معمولاً خانواده خود را به هر دلیل به محل خدمت خود نمی‌آورد ،همین امر باعث می شود تا تمام روزهای هفته را در دیار محل خدمت خود نباشد و این یعنی ؛ مسئول مورد نظر، از تمام وقت خود برای خدمت به مردم من بهره نمی برد.

بیش از ۶۵درصد مدیران و کارمندان دولت،این شهرستان را لایق زندگی نمی دانند

شهرستان داورزن نیز از جمله مناطقی است که بالغ بر ۶۵درصد مدیران و کارمندان دولت،این شهرستان را لایق زندگی برای خود و خانواده‌یشان نمی دانند و هر روزه بیش از ۱۵۰کیلومتر راه را طی می‌کنند تا از محل زندگی به محل کار خود برسند.

مقایسه جمعیت داورزن در زمان بخش و روستا بودن و تبدیل به شهر و شهرستان نشان می‌دهد با نرخ جمعیت ۳۵ میلیونی گذشته و ۸۰میلیونی حال کشور نزدیک به ۱۳هزارنفر کمتر شده است، که در مقیاس افزایش ۲٫۳ برابر جمعیت کشور  باید جمعیت داورزن نیز حداقل ۳۰هزار نفر افزایش و اکنون شهرستان در جمعیت بالای ۷۰هزار نفر باشد نه زیر۲۵هزار نفر که بسی جای نگرانی است.

از معضل های این توسعه نیافتگی و مهاجرت ها،رفع نشدن مشکلات روستائیان و شهرستان‌های کوچک و بهادادن به شهرهای بزرگتر بوده که خالی شدن روستاها و پرشدن شهرها مزید مشکلات کلان کشور شده است.

نبودن مدیران در حوزه مدیریتی و تاکید آنان نیز بر حضور کارمندان خود در منطقه‌ی کاری یکی از مهم‌ترین مسائلی است که زیر بنای رفع نشدن مشکلات حوزه مدیریتی و نیز افزایش آن شده که به بررسی آن می پردازیم:

پروازی بودن یعنی توهین به مردم

یکی از همشهریان معتقد است: معضلات مدیریتی که معمولاً دامنگیر شهرها ی محروم می شود ، بحث پروازی بودن مدیران می باشد ؛ پروازی بودن یعنی توهین به مردم ؛ یعنی مدیر پروازی مردم محل خدمت خود را کمتر از آن می بیند که خانواده اش را به آن منطقه بیاورد و حاضر نیست با تمام وجود و همراه با خانواده خود عمق محرومیت مردم را درک کند ؛ پروازی بودن یعنی هم خدا و هم خرما و هم هسته خرما را خواستن ! پروازی بودن یعنی دائم به فکر رفتن و آمدن و پروازی بودن یعنی خلاف خط مشی مدیریت اسلامی و….

محمد داورزنی نیز می‌گوید: این سوال را باید از مدیران پروازی و مسئولانی که این مدیران را منصوب کرده‌اند پرسید که آیا همیشه حوادث طبیعی و غیر طبیعی در طی ساعات اداری اتفاق می افتند؟ (همانند سیل روستای علی آباد ) اگر خدای ناکرده در زمان عدم حضور مدیر بزرگوار حادثه‌ای در محل رخ دهد چه کسی پاسخ‌گوی خسارات جانی و مالی می‌شود که به خاطر نبود مدیریت بحران ایجاد و یا تشدید شده است؟

همشهری دیگری در گفتگو با خبرنگارما گفت:مدیری که حاضر نباشد همراه خانواده خود در عمق مشکلات و دغدغه‌های دیگر همکارانش زندگی کند، چگونه می تواند مشکلات این شهرستان را درک نماید، حال آنکه همکارانش نیز پروازی باشند خود بحث دیگری است.

مصطفی صدخروی افزود:کسی که پست مدیریت را در هر زمان و هر مکانی که قبول می‌کند قطعا باید اولویت اول و اصلی خود را کار اداری بداند. چون آن مدیر برای یک شهرستان در حوزه‌ی کاری خود تصمیم می‌گیرد و در آن جایگاه مامور اجرای دستورات مافوق خود در استان است که غیر از این جفا در حق مردم است.

شهروند دیگری گفت:موضوع سکونت مدیران در شهرستان داورزن چند سال است از مطالبات مردمی است اما متاسفانه مدیران و مسئولان محترم موضوع را در دستور کار خود ندارند و انگار قرار است اصلا نداشته باشند.  اسماعیل داورزنی افزود:وقتی مسئولان به مطالبات مردم بی اعتنا باشند مردم نیز به این نتیجه می‌رسند که به برخی موارد بی‌اعتنا و از مسئولان دور شوند و این امر می‌تواند زمینه ساز مشکلات بسیاری در زمینه‌های مختلف باشد.

وی برخی مشکلات نظیرکیفیت نان،وضعیت مدارس و کمبودهای رفاهی  را نبودن مسئولان و خانواده هایشان را در بین مردم و سکونت آنها در محل خدمت دانست.

شهروند دیگر داورزنی نیز به خبرنگارداورزن گفت:وقتی عضو شورا به عنوان نماینده مردم پروازی است چه توقع از دیگران

وی افزود:اعضای شورا حتی نتوانسته اند از شهردارهایشان را ساکن کنند که این خود مزید مشکلات شهر است و توقع می رود شورای شهر به عنوان نماینده مردم،از مسئولان مطالبه‌گری کنند نه اینکه آنها هم به جرگه مدیران پروازی و مسئولان  بپیوندند که نشان از با مردم بودن نیست.

بخشنامه منع بکارگیری مدیران پروازی در حد شعار و بر روی  کاغذ مانده است

بخش نامه های زیادی از هیئت دولت،وزرا،استانداران مبنی بر سکونت مدیران در محل خدمت و بکارگیری نیروهای بومی صادر شده است اما می بینیم که این امر با اجرا نشدن آن در حد شعار و بر روی کاغذ مانده و دولت نتوانسته است به وعده هایش تحقق بخشد.

تشکیل کارگروه برای رفع مشکل عدم سکونت مدیران

فرماندار داورزن نیز با تاکید بر اینکه مدیر باید ساکن باشد اظهارکرد:امروزجایگاه  ارزش‌ها و بی ارزشی‌ها با زمان جنگ و انقلاب  عوض شده است.

حسین اسدالهی گفت:در اوایل انقلاب و جنگ، مدیران ساده زیستی را ارزش می‌دانستند اما امروز،عکس آن ارزش شده است.

وی افزود:یکی از دلایل عدم سکونت مدیران کمبود مسکن است که باید چاره اندیشی شود.

امام جمعه داورزن نیز در گفتگو با خبرنگارفارس اظهارکرد:عدم سکونت ۱۸ مدیر از ۳۱ مدیر در شهرستان جای بسی نگرانی است که باید در رفع این مشکل اقدام شود.

حجت الاسلام جواد‌علی‌زاده افزود:دست اندرکاران و مسئولان با تشکیل کارگروهی مشکلات پیش رو و چرایی عدم سکونت مسئولان و کارمندان مورد بررسی قرار دهند و برای سکونت مدیران اقدام نمایند.

وی با ابراز اینکه حضور مسئولان و خانواده آنها در محل خدمت برکات زیادی برای منطقه به همراه دارد بیان کرد:سکونت مدیران و کارمندان در محل خدمت می تواند  بر حسن خدمت و کارایی آنها اثر فراوانی داشته باشد.

امام جماعت مسجد قبای شهر داورزن نیز در پاسخ به اینکه برخی از مدیران مشکل عدم سکونت در شهرستان را کمبود مسکن می دانند گفت:چرا برای کارمن اداره‌ای که هنوز سه ماه از زمان حضورش در آن اداره می‌گذرد و ساکن شده است خانه وجود دارد اما برای رئیس او که سه سال است متصدی اداره‌اش هست منزل نیست.

حجه الاسلام حسین بیدی ادامه داد:پاسخ دیگری که می‌توان به این ادعا داد این‌است با وجود تایید این مشکل، آیا باید مردم مشکلات مسئولان را حل کنند؟ در صورتی که تمام اختیارات و دستگاه ها و امکانات در اختیار دولتی هاست.

ورود دادستان به تردد خودروهای اداری در ساعات غیر اداری

همزمان با این مطالبه مردمی،دادستان داورزن نیز به بحث تردد خودروهای اداری در ساعات غیر اداری ورود کرده و حکم توقیف خودروهای خدمت را در ساعات غیر اداری و خارج از محدده شهرستان را به نیروهای انتظامی می دهد.

این نکته جای بحث دارد که هزینه این ترددها از کجا تامین می‌شود،نکته جالب تر اینکه،شنیده شده است برخی مدیران پروازی هزینه های رفت و آمد خود را از محل اعتبارات دستگاه پرداخت می‌کنند و اگر همین هزینه های رفت و آمد از حساب شخصی آنها کسر شود، دیگر شاهد اتفاقات این چنینی نخواهیم بود.

جالب اینجاست که بسیاری از مدیران که از خانواده‌هایشان دور هستند دائم  دغدغه خانواده خود دارند و از طرفی هم همیشه نقش خانواده و همسر در موفقیت افراد موثر بوده است و مدیری که خانواده‌اش در کنار او نباشد و دائم در حال پرواز باشد به یقین نمی‌تواند از کنارخانواده به راحتی بگذرد و باید از خدمت‌گزاری در محل خدمتش کم بگذارد در حالی که اگر خانواده مدیران در محل خدمت‌شان ساکن باشند به طور قطع با آسودگی بیشتری به کارشان می پردازند و خدمت می‌کنند و دغدغه های ناشی از دوری از خانواده را ندارند .

در ضمن وقتی خانواده مدیری در یک شهر یا شهرستان محل کارش ساکن باشد بهتر می‌تواند از مشکلات و دغدغه و درد و دل‌های مردم با خبر باشد چراکه حداقل  خانواده‌اش هم چند صباحی با مردم همان شهر زندگی می‌کنند و او می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های کلان برای آن شهر یا شهرستان بهتر عمل کند .

سازمان بازرسی به موضوع ورود کند

هرچند آفت های زیادی دررابطه با پروازی بودن مدیران وجود دارد که به جرات می توان از عوامل زیر بنایی عقب ماندگی دانست که بحث مفصلی را می‌طلبد و رسیدن به این موضوع برعهده دولت ونمایندگان مجلس است اما با توجه به بخشنامه هیات دولت،چه خوب است  سازمان بازرسی در راستای اجرای قانون و حسن جریان امور، این موضوع را پیگیری کند.

همچنین انتصاب مدیران و کارمندان بومی به دلیل اشرافیت به مسائل محلی نیز می تواند این مشکل را که اساس مشکلات دیگر است  را تا حدود زیادی حل کند.

1 دیدگاه برای «دوران جنگ دوران مدیریت طلایی کشور/ بخشنامه منع بکارگیری مدیران پروازی در حد شعار و بر روی کاغذ مانده است»

  • شهریور ۱۴, ۱۳۹۸ در t ۲:۳۵ ب.ظ
    Permalink

    سلام از نهادهای انقلابی همچون بسیج بعید است که این بخشنامه را زیر پا بگزارند

    پاسخ دادن

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کدامنیتی را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.